وقتی از پس ۳۶۴ روز نگاهی به گذشت ایام میندازم!!! کمی از خودم خجالت میکشم!!چون :

۱- میتونستم کلی مطالعه مفید داشته باشم و نکردم و بهونه های الکی و بیخود براشون تراشیدم

۲- میتونستم کلی مطلب خوب بنویسم که ننوشتم و چندتا مسابقه رو هم الکی لکی از دست دادم نه بخاطر جایزه اش ها نه. دلم از این ناراحته که چرا فرصت خلاقیت رو از خودم گرفتم

۳- میتونستم کلی مطالب مفید رو یاد بگیرم که از خودم دریغ کردم و بجاش به امور بیخود و بیفایده مشغول شدم

۴- میتونستم کلی رفتارعاقلانه و بهنجار از خودم به یادگار بزارم که نکردم و همشون لکه های تاریک کارنامه امسالم شدن و علاوه بر اینکه خیلی ها رو از خودم رنجوندم باعث شدم که دوستای خوبم کمتر بشن

و کلی هم شاد میشم: چراکه:

کلی کتاب خوب خوندم و مقاله ورق زدم و مطلب فهمیدم

کلی دیدگاه های خوب و بدیع پیدا کردم

چندتا دوست خوب و ناز پیدا کردم که هر کدوم به طریقی کمک دستم بودند و یار و همراه

کلی مطلب نو یاد گرفتم که هر کدومشون برام یه دنیای جدید رو باز کردن

کلی چیز نوشتم که روحم رو تا حد زیادی راضی کرد

خداااااااااااایا

 من اگه خوبم و یا بد، و اگه زشتم و زیبا، بنده خوان تو هستم، خلق درگاه تو هستم، تو کمک کن که بشم اونی که میخای، دوستای خوبی دارم، مهربون و پاک و زیبا، همشون رو حفظ کن، ای خدا

پدر و مادر و خانواده خوبی دارم

برام نیگه دار همشون رو